راز نماد کتیبه پسرخورشید (شمش) در سیپار چیست ؟
معبد پسر خدای خورشید در شهر باستانی سیپار واقع در کشور عراق کنونی است.
در این معبد آثار باستانی از جمله کتیبه ای یافت شده است، که متعلق به نبو اپال ایدینا پادشاه بابل به سال 888 الی 855 ق.م است.
Nabu apla iddina (888-855B.c)
در میانه کتیبه نمادی است که به نماد خورشید شهرت یافته است.
پیشینه این نماد در این منطقه را می توان به سالهای 1186-1172 زمان پادشاهی ملیشیپاک اول رساند، چرا که نماد در بالای کتیبه او نیز موجود است و از آنجا که او از پادشاهان سلسله کاسها در بابل است، لذا خاستگاه این نماد را باید در شرق بابل و خاستگاه کاسپ ها که کشور ایران امروز باشد جستجو کرد.
Melishipak 1 (1186-1172 B.c)
این نماد هشت پر، که قدمت قابل اثبات ٱن به کاسپ های کاسپین( قزوین )، کاسپین (دریای خزر) کاسان (کاشان) و... میرسد را میتوان در تمدن های قبل از این کتیبه ها و بعد از آن ها به صورت های مختلف و منسوب شده به ایزدان آن منطقه و یا نمادهای کشوری یافت. از آن جمله و در کشور مبداء درفش کاویانی است، که به استناد سخنان مورخان آن زمان تا پایان سلسله ساسانیان وجود خارجی داشت، و توسط بیابانگردان تکه تکه شد.
درفش کاویانی نماد ایران باستان
این نماد چیست، که نه تنها در آثار باستانی قبلی و بعدی خاور میانه نمایان است،
بلکه در باورها، صنعت بافندگی (سپند بافی)، سفال سازی (گرک) و ...کشور مبداء هنوز موجود است.
و تا بدان جا که حتی در ایلات و عشایر در مقامات خاص آن را به هر دو صورت موجود به بدن خود خالکوبی می کنند؟
دو نقاشی دستی فوق چند سال پیش توسط شاهدی عینی برای تجسس ریشه این دو علامت که بر بازوان گروهی در ایران دیده بود به وبلاگ گفتمان ارسال شد، که تشخیص این جانب در آن زمان تنها در حد نماد ایزد مهر بود. برای اطلاع بیشتر به وبلاگ گفتمان www.cae.blogfa.com رجوع فرمایید.
می دانیم در سیپار و درهمان معبد پسر خورشید (شمش) قدیمیترین نقشه جهان نیز کشف شده است.
Sippar map
اطلاعات این نقشه : 14 تا 17 دریای شور 13 شهر بابل 3 اورارتور 4 اشور 5 درder))، 8 شوش 10 کلدانیان شهر یاکین 12 هابان 2 و 11 انها لغت شهر مکتوب است 1 کوهها 3 اورارتو6 قابل خواندن نیست 7 و 9 ‘swamp’ 23 و 25 خوانا نیست. 18 دیوار بزرگ جایی که آفتاب نیست.
<><><><><><><><><><><><><><><><><><>
از آنجا که در زمان گذشته نقشه ها بدون جهت کشیده می شدند و یر ما مسلم است، که شوش در شرق بابل و آشور شمال آن است، لذا این نقشه به روال امروزی و عادت امروز جهان که شمال را بالای نقشه می دانیم، می بایست نیم دور گردانده شود.
از آنجا که لوح شکستگی دارد تعداد شعاع های آن را هفت یا هشت عدد حدس زده اند با در نظر گرفتن سه شعاع متوالی 19-20-21 می توان حدس زد، که در هر ربع دایره یک شعاع عمود و دو شعاع مورب در دو طرف موجود بوده است. این نقشه در همان معبد شمش سیپار یافت شده است، که کتیبه کیلشیپاگ اول در همین مکان مزین به ستاره هشت پر می باشد.
نماد میانی خالکوبی که ما آن را امروزه از روی نااگاهی آغشته به خرافات کرده ایم، نماد دایره حکومتی بابل در میان دو رود دجله و فراتی است، که در سرچشمه و آبریز مشترک هستند.
نماد هشت پر در آثار هخامنشی نیز دیده می شود.
این نقشه در ذهن پژوهشگر داده های اوستا و مکتوبات بازمانده کشور ایران را تدایی می کند.
خونیرس در این مکتوبات دقیقا شانزده قسمت دارد:
1. ایرانویج:2 . جلگه سوگود: 3. مرو: 4. نسایه: 5. باختریش: 6. هریو:هرئی :7 . وئه کرته: 8. اورو: 9 خننت : 10. هرهویتی: 11. هیرمند: 12. رگا: 13. چخر : 14. ورن 15. هفت رود :16 . سرزمین گرداگرد رود رنگها:
که به استناد اسناد ارائه شده از همین منابع در کتاب "اسکندر تاریخ ایران الکساندر یونانی نیست" همه مکان های نامبرده در غرب کشور ایران امروزی می باشند.
اصل سنگواره به صورت فوق است. نقشه های بعدی رونوشت های دستی تهیه شده از آن می باشد، که گاه نام بیت المقدس و گاه نام یونان در مرکز آن دیده می شود. دو فرضیه به نظر می رسد:
یا تحریف به سبب ارضاء برای تفسیر کمبود است.
و یا واقعا تمدن های ذکر شده در زمان باستان در این ناحیه بوده اند.
که نظر پژوهشگر امید به مورد دوم می باشد.
در باب نماد دوم که در میانه کتیبه نمایان است و به ایزد مهر منسوب می باشد، تکرار دیگری از نقشه جغرافیا، نماد دیگری از درفش کاویانی و طریق دوم خالکوبی است:
نماد منطقه چلیپا مانندی است، که چهار سوی آن را آب فرا گرفته است، این نماد بر کاسه هفت هزار ساله یافت شده در همین نواحی رمز گشایی شده است.
چلیپای شکسته نماد ایزد مهر نشان منطقه ای است چلیپایی که چهار سوی آن را آب فرا گرفته است،
این منطقه جغرافیایی چلیپایی با چهار آب اطراف در نقشه های قدیمی نقشه های جغرافی و عکسهای ماهواره ای زمین به وضوح دیده می شود.
این هر دو نشانه نشان از منطقه جغرافیایی چهار سو است که در کتیبه های پادشاهان فاتح کل منطقه به آن اشاره شده است
|
20 a-na-ku mKu-ra-áš LUGAL kiš-šat LUGAL GAL LUGAL dan-nu LUGAL TIN.TIRki LUGAL KUR šu-me-ri ú ak-ka-di-I LUGAL kib-ra-a-ti er-bé-et-tì
|
I am Cyrus, king of the world, great king, mighty king, king of Babylon, king of Sumer and Akkad, king of the four quarters,
|
|
29 ša ka-li-iš kib-ra-a-ta iš-tu tam-tì e-li-tì a-di tam-tì šap-li-tì a-ši-ib n[a-gi-I né-su-tì] LUGALmeš KURa-mur-ri-I a-ši-ib kuš-ta-ri ka-li-šú-un
|
throughout the world, from the Upper Sea to the Lower Sea, who live in the dis[tricts far-off], the kings of the West, who dwell in tents, all of them,
|
|
30 bi-lat-su-nu ka-bi-it-tì ú-bi-lu-nim-ma qé-er-ba ŠU.AN.NAki ú-na-áš-ši-qu še-pu-ú-a iš-tu [ŠU.AN.NAk]I a-di URU aš-šurki ù MÙŠ-ERENki
|
brought their heavy tribute before me and in Babylon they kissed my feet. From [Babylon] to Aššur and (from) Susa,?
|
|
31 a-kà-dèki KUR èš-nu-nak URU za-am-ba-an URU me-túr-nu BÀD.DINGIRki a-di pa-at kurqu-ti-I ma-ha-z[a e-be]r-ti ídIDIGNA ša iš-tu pa!-na-ma na-du-ú šu-bat-su-un
|
Agade, Ešnunna, Zamban, Me-Turnu, Der, as far as the region of Gutium, the sacred centers on the other side of the Tigris, whose sanctuaries had been abandoned for a long time,
|
این نماد نیز نه تنها در آثار هخامنشیان یافت می شود، بلکه مقبره آنان با این نماد بنا شده است، که همان مفهوم چهار سوی جهان شناخته شده آن زمان را دارد، که وهمان صلیب شکسته و علامتی برای مردم این منطقه است.
منم کوروش شاه جهان شاه بزرگ شاه توان مند شاه بابل شاه سومر شاه اکد شاه چهار گوشه جهان.
این نماد های تاریخی که متعلق به جغرافیا و فرهنگ مشرق زمین است، در حال حاضر با کمال تعجب بر تاج های سلطنتی و نمادهای غرب دیده می شود، که متاسفانه مناسبتی در این باره به نظر نمی رسد!
فرجام یافت به درود و شادی و رامش
پژوهش : پرنیان حامد
تهران اول مهرماه سال هزار و سیصد و نود و پنج
استفاده از پژوهش فوق با ذکر ماخذ و نام پژوهشگر بلامانع است.
